Hayallerimin peşine düşmedim hiç
Hayatı akışına bıkaraktım hep
Belki de bu yüzden kaybettim
Belki de bu yüzden pişmanlıklarım
Kaybetmeyi kabullenmeye alışmışım
Herkesin bir yeri vardır insan da
Kimi sevgiyle anılır kimi nefretle
Kimi dua alır kimiside beddua
Önemli olan iyi insan olmak da
Kim kendini nereye layık görürse
Her sevenin bir yarası var
Sevmek mi yaralar sevdiğini
Kalp kırılır kanar içinde
Gurur mu açar ayrılık sohbetini
Şiirler bile ayrılığı yazar
Hayatta her şey bizim içinmiş
Sevda da bizim için sevgide
Mutluluk da bizim içinmiş
Hüzün de bizim için
Dert de bizim için
Bir zamanlar aşkınla çarpan kalbim,
Şimdi aşkını unutmak için sığınır yaradan’ a,
Bir zamanlar sana uzanan ellerim,
Şimdi senden kurtulmak için kalkıyor semaya,
Bir zamanlar seni özleyen gözlerim,
Ben sen olan kalbi üzmem demiştim
Kalbimi de üzmedim sen varsın diye
Seni sevmek kaderimde olsada
Sensizlik yaziliymiş alın yazımda
Biz nerde hata yaptık biliyormusun
Boşvermisim hayatı
Gelişine yaşiyorum
Ne geçmişe dönerim artık
Ne saygım olur geleceğe
Ne verdiğim değeri görürüm
Yıllar ne çabuk geçmiş
Dün dediklerimizi yıllar la eskitmişiz
Saydığımız günlerin üstünden ömür geçmiş
Beklenen gelmiş gitmiş
Geçmeyen dakikalar vardır ya
Düşmüşüm aklından
Gönlünden vede kalbinden
Savrulmuşum yaban diyarlara
Sararan yapraklar gibi
Ne koptugum gönül ağacı
Bir kedi yavrusu gibi
Sevimli görünür sevdalar
Şefkat ve ilgiyle yaklaşır
Sevginle şimartirsin
Seninle yaşar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!