“Gel, yine gel…” diyorsun, gelmek öyle kolay mı?
Lâkin çağrına uyan, ben bir erim Mevlânâ…
Geldim, yüz sürmek için bekliyorum kapında;
İlminin eşiğidir benim yerim Mevlânâ…
Bilmiyorum kaderin yaptıkları şakamı,
Bu ne biçim aşktır ki bırakmaz hiç yakamı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta