Mevlana gel deyişlerinden utanırdı
Gelmeyeceğini bile bile gel deyişlerimi duyduğunda!
Kor gibi yanan ateşin arasına girmektir çıplakça,
Çöle yanına su almadan çıkmaktır,
En taze çıkmış Volkan lavlarına kucak açmaktır,
Sana gel demek yüreğinde yer vermek sürüklenmektir,
Seni sevmek intihardır sevgili.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta