Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Daim Mevlâ'sına eğiktir başı,
Sems-i Tebrizidir onun yoldaşı.
Arifler gönlünde bir mezar taşı
Erenler yolunda,halı mevlânâ.
çok güzeldi. Duygulanarak okudum dost gönüle selamlar olsun. Abdülkadir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta