Mevlana Şiiri - Hamdi Oruç

Gel diyor Mevlana

Yeşil kubbesiyle yeşil takkesiyle
Toprağın karasından kaç yeşile gel diyor Mevlana

Gel diyor Mevlana
Büyük Mevlana
Asırlar ötesinde bir çerağ
Yan mum gibi dile gel diyor Mevlana
Güneşi hatırlatır pervanesi olmuşum

Her ayrılışım Konya’dan
Güneşten uzaklaşır gibi
İçimde hüzün…
İçinin kirini sile sile gel diyor Mevlana

Konya’nın toprağı gül koktu bana
Konya aklıma gelir
Mevlana türbesi gözümde canlanır…
Gel diyor Mevlana güle gel diyor mevlana
“Bin kere bozsan da tevbeni…”
Çağrısında bin mutluluk bana
Gönül evimde güneşi Mevlana’nın
Kibirden hiçliğe küle gel diyor Mevlana

Binlerce gönülde güneşi Mevlana’nın
Büyük Mevlana
Buldu güneşini
Konya’nın güneşi Mevlana
Dünyanın güneşi Mevlana…
Kaç karadan maviliğe yeşile gel diyor Mevlana

Hamdım yandırdı Mevlana…
Mesnevisi okunmalı
Aşk çeşmesi Konya
Yürekli olanlar gelsin…
Bir saray şu Konya
Aşk sarayı
Gövdede kalma yaprağa meyveye dala gel diyor Mevlana

Aşk nedir bilir misin
Denize düşer gibi bir damla su
Düştüm elhamdü lillah
Mevsimlerden mevsimlere geçtim
Kal işi değil hal işi aşk…
Aşkın rengi mavidir
Ayrılıktan ne çıkar ayrılık yıkar
Sarmaşık çiçeği ol kol kola gel diyor mevlana