Dün akşam;
Senden kalan son hatırayıda yaktım
Önce istemedim, titredim ve ürperdim
Çünki ben onu, hep sen diye sevdim
Ama seni azad etmem gerekti
Dumanlarınla birlikte seni
Gökyüzüne bıraktım...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Büyük beğeniyle okudum Fatih Bey.Kutlarım,şükranlarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta