Yıkık dökük ahşap ev gibiyim
Ne idüğü belirsiz kundakçı beklerim
Köhne içimde yuvalanmış haşerat
Örümcek ağlarıyla kaplanmış köşelerim
Nice hikayelerim tozlanmış raflarda
Camlarım kırılmış, anılar rüzgarda
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta