Betonun ve camın yükseldiği yerde,
Gökdelenler gölgelerimizi uzatırken,
Biz küçük bir fısıltıyız kalabalıkta.
Herkes aceleci, herkes bir yere yetişiyor,
Ama senin elin, benim labirentimdeki tek sabit nokta.
Metro tünellerinin uğultusu,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta