Metin Yazıcıoğlu Şiirleri - Şair Metin Y ...

Sen inci..
Almak istiyorum,
Mahpere konmuş gibisin.
Alamıyorum..
Seni benden uzaklaştıran,
Peyda olmuş,

Şımara Şımara Şımaran olduk.
Ne tatlıdan şerbet bıraktılar,
Ne de turşuya suyu koydular.
Bahaneler tavana bulut oldu.

Bir akrep, bir yelkovan.
Zikirde tıkır, tıkır.
Sen oyna fıkır.
Boş saate düşmüşsün.
Olmuşsun zamanda fakir, fücur.
Sırata zaman kaldı.

Kufri inat Kufri cehil oldu sürmanşet.
Süslemişsin cehennemi git bir zahmet.

Susmuşum;
derdim mahsun ve mahmur.
Birine sorsan da,
cevap olmuş; sana ne kadar hazır.

Marifet zannetti
Olmuştu dili bir karış
Akar ırmakta su beleş gibi
Anlatmak istediğini hep söylesede
Anlatılanı hiç duymadı,
Söyleyeni hep bilsede

Yıllarca unutamadığım
Her seferinde
Kilim deseninde
Rüyalara dökülmüş
Uyandığımda sökülmüş
Bana bu mu reva dediğimde

İki değerle husus bulduğum davam;
Toğrağı ile hak olur adam.
Dava ile daim olur vatan.

Ağlamaya takat yok, gönülde son durak yok.
Savrulan rüzgarda tanem yok, ümidim hasret ! Sende yok.
Hasrete duvar ördüm, kerpiçinde harcın yok.
Bekleyen dermanda ilaç yok. Adını sen koydun, vefanda ismin yok.,

Tenhayı mükteza oldu, bu vakit çok durgun.
Semasında sanki yürüyor, aheste bulut.
Herkes sussun, vakite ben düştüm halim yorgun.
Geliyor artık, yarimde sessiz yağmur bulut.