Bende öğretmendim, sende,
Tek fark sıfatlarımızdı.
Sen sözleşmeli, ben kadrolu.
Senin hakların her sene kağıda yazılırdı,
Benim yazılalı epey olmuştu.
Sen üzülsen duyan olmazdı.
Beniyse sendikalar kollardı.
Sen hasta olsan, hemen iyileşmeliydin.
Yoksa işsiz kalırdın.
Ben iyileşmesem de bunu düşünmezdim.
Nasıl olsa biz devlete, devlette bize bakıyordu.
Dün senin yerine koydum kendimi,
Üzüldüm.
Çünkü telefonda sesine sarılmak istedim.
Senin yerine.
Sana sarılamadan gittin Metin,
Elimizden avucumuzdan kayıp gittin.
Tutamadık seni ellerimizle.
Hiçbir şey yapamadık senin için.
Lanet olsun bu anlayışa, bu sisteme.
Nereden icat ettiyseniz sözleşmeli öğretmenliği
Şimdi bakın orada duruyor,
Altı aylık bebek, babasız,
Gözleri yaşlar içerisinde.
04.11.2010 Volkan KAZ
Volkan KazKayıt Tarihi : 5.12.2010 00:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sözleşmeli öğretmen iken lösemiye yakalanan ve bu yüzden öğretmenlikten atılan arkadaşımız Metin Kurtçu'ya yazdığım şiirdir. Allah rahmet eylesin.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!