Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Duygulu ve düşündürücü şiir;rahmetli pederiniz ise kızı da eşiniz oluyor demek ki ..Birlikteki mutluluğunuzun görmediği gününün içe akan hüznüne teselli emanete vefalı duyguları ilhamlıyan
şiirinizi tebrik eder,başarılarınızın devamını dilerim.Sevgilerimle esen kalınız.Erdoğan Vural
Eğer bildğim Metin Tekinse Allah rahmet eylesin...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta