Bir sabah gönlüme ışıldayan sevda,
Seni gördüğüm an ne ses var ne seda,
Sırılsıklam bir sessizlik oldu peyda,
Güneş ufuklara doğdu sen bana...
Kalbime gözlerinden akınca deniz,
O, çehremi karanlığa sürükleyen aşk
Tutkumu boğazımda bırakıp nefesimi sıkan aşk
Umutlarımı, tasavvurumu yere çarpan aşk
Kalmadı bende taşacak heves
Kalmadı bende duyulacak çığlık
Kalbimki yanarken cayır cayır
Sen belki çok uzaktasın şimdi
Ben ise hiçbir yerde
Nefesinin olmadığı yerlerde seni özleyerek
Yas tutuyorum hayallerimin ölümüne
Seni gördüğüm ilk an
Ruhum, kalbimin en gizli bahçelerini keşfetti
Sensizlik başka bir hâl,
Sensizlik başka bir sükût,
Ben anlatamam sensizliği,
Sensizlik başka bir şey..
Dinmez hakir gönlümdeki kanlı yaşlar,
Utanmaz hiç ağlamaktan tekrar tekrar,
Keder içinde, geçer kendinden, çarpar,
Ufuklarda aradığı o zayi yar için...
Usanmaz! hep mahcup, hep çileli,
Bu hale ne var bir teselli,
Ufuktan bana uzatılan el bugün,
Güneşin ağlayan kısmında oturuyordun dün
Bana verdin de elini çıkarak hüznünden,
Çelmedim diye gönlünü, düştüm mü gözünden
Bir mai sevdaya aldandık diye
Yalnızlıktır en güzel ilaç ruha;
Saklıdır onda hayaller sır gibi.
Ne var görünse artık birkaç vâha;
Aldansak hayallere şâir gibi.
Ufka dizilmiş solgun yüzlü güzün havası
Etrafa dağılmış bulanık bir hüzün havası
Yarin eteğine bağlanmış bir aşk davası
Yordu beni, yardı beni kapanmıyor yarası
Her zerreme sinmiş bir duman karası
Yine yükseliyor, hüzün kokan bir hava,
Bak artık gelmek üzere müşkül bir sevda.
Zor olacak yine, tutulmak bir sevdaya,
Sevdikten sonra hüzün kalacak geriye.
Yarılsam da gün be gün, olsun yine değer,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!