Nasıl met eylesem ben bu güzeli
Onun için kelimeler az gelir
Her şeye katlanmış konuşmaz dili
Adını söylemem ona söz gelir.
Fidan olsa has bahçeye dikilir
Cahilin yanında önemli kelam,
Edersen sonuca katlanacaksın.
Gizli kalsın asla duymasın alem,
Diyorsan muhatap olmayacaksın.
Uzak olsun,yakın olsun farketmez
Yıllardır seni hiç aramasamda
İçimden çıkmadın,unutamadım
Halın,hatırını soramasamda
Sevgin içimde sır anlatamadım
Sen uzakta,ben uzakta,ne çare
İnsan kul olmaz mı böyle güzele
Kendi kendisinin farkında değil
Azap çeke çeke dönmüş gazele
Benzersiz bir insan, farkında değil.
Yaşantısı sade istemez sükse
Gel artık sevgilim muhtacım sana
Hatasız kul olmaz geri dön bana
Sen zalim değilsin kıyaman cana
Seni bekliyorum garip köyümde.
Seni unutamam gönül sultanım
Hem bedenler yorgun,hem de duygular
Yıllar geçer içte bitmez kaygılar
İşleri düşerse sana övgüler
Yağmur gibi yağdırırlar kardeşim.
Yoklukta yalnızsın,varlıkta dost çok
Ne söyleyim,ne diyeyim bilmem ki
İçim kan ağlıyor,bir kez gülmem ki
Geçip gider ömrüm,mutlu olmam ki
Kime ne diyeyim,bilmem Allahım.
Neşeli insandım gülemez oldum
Yıllar geçmiş hala fire vermemiş
İşvesinden,cilvesinden,nazından
Ama ne yakk ki bir gün görmemiş
Çok çile çektiği belli yüzünden.
Ne kadar masumdur,tatlı dillidir
Benim her şeyimsin, canımsın canım
Bana hayat veren damarda kanım
Sensiz geçecekse biricik günüm
Kabul etmem asla bilesin Dönem.
Sarı çiçeğimsin,sarı sümbülüm
Çaresiz bir derde düştüm yanarım
Yanıyorum külüm kalmaz geride
Dertlerim biterse belki kanarım
Yetmez mi dostlarım çektiğim azap.
Bu nasıl hayat ki hep çile çektim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!