Tükenmişliğin son faslı bu olsa gerek
Yıkıldım gölgeme basıp sendeleyerek
Ne bir dost selamı kaldı ne bir sevgili
Sual eden yok, herkesin tutuldu dili…
Yalnızım, öyle yalnızım, avareyim ki
Bir öğle vakti başlasam bakmaya,
akşama kadar seyretsem yüzünü,
sonra akşamdan sabaha…
Doyamam!
Unutsam zamanın gecesini gündüzünü,
parçalayıp bütün mevsimleri,
Ey, sən qəlbimin bütün qalalarını yıxıb
Məni pərişan edən xəncəri qan rəngi qız
Qəhrindən qaçdı ruhum can qəfəsimdən çıxıb
Yox, ürək döyüntümün qalmadı ahəngi qız
Sor Xuda xatirinə necədir vəziyyətim
Yalnızlık
bir adam boyu yükseldi gökte
ayakları,
başımdan bir karış yüksekte
gözleri yanar
bir dağ gibi yanar,
Ey sen ki
ömründe kırk bahar görmedin daha
ama benim gönlümde
kırk günde
kırk bin çiçek açtırdın!
Zamanın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!