İSTANBUL
Ey! Sevdamın şehri İstanbul,
Ne yaptın insanlara hepsi mağrur,
Aşk, sevgiyi yok ara bul,
İnsanların tek derdi para ve pul
İsmin dilimde
Elimde son sigara
Veda etmeliyim bu vefasızlara
Biri aklıma zarar
Yokluğu deli eder beni
Diğeri bedenime
Son Kurşun
Yine sensizlik saati mi çattı ne.
Bedenimin üzerinde dolaşıyorsun
Sensizliğe alıştırmaya çalışıyorum kendime
Bir türlü beni terk etmiyorsun...
Yeni bir aşk aradım yüreğimde
Seslenirsin dağlara yarin sesi gelmez
Derdinin dermanı yarana merhem olmaz
Uğruna kendinden vazgeçtiğini bilmez
Kalırsın bir köşede soranın olmaz..
Bir umutla beklersin geleceğini
Yokluğun,
Gecenin karanlığı ile bir olup
Kıstırdılar beni
Olmadık işkencelere maruz kaldı
Bedenim.
Umutsuzca
Seninle çok mutluyum gülüm
Kollarında öyle ölüyüm
Yokluğunda ateş olur özüm
Beni sensiz bırakma gülüm....
Hayat veriyor gözlerine bakmak
Önümde uzanır sıra dağlar
Yarimden uzak kaldım, yüreğim ağlar,
Onsuz viranedir bağlar,
Durmayın önümde, yıkılın dağlar.
Mutluluk nedir tadamadım sayenizde,
Bir şarkı dinliyorum şimdi
Nameleri titretti yüreğimi
Düşünmemiştim hiçbir zaman
Sözlerinin gerçekliğini
Ummadığım…
AH! ETMEM
Korkma ah! etmem sana
Dilim söylese yüreğim karşı gelir buna
Sevdamızı yaşamak hayal olmasa da,
Gerçek çıkıyor karşıma
Getirmez o rüzgar vefasızı
Gözlerinde yaş için de sızı
Elin koynunda beklemek zorundasın
Güngelirde karşıma çıkar diye hayırsızı
Esen rüzgar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!