Vesiletü'n mestan,ellerini dayamış
bir tek ellerini sevecen bir yere dayama derdiyle
ne ekspresyonist kornasını çalma
ne de endosite etme derdi var lokmayı, heeyt...asilim benim
her dayanak bir dengesizliğin dengesi
oh...'um ki hemde nasıl dengem oluyor
bir gün aramızı açacak louıs pasteur diye ödüm kopuyor...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta