Vesiletü'n mestan,ellerini dayamış
bir tek ellerini sevecen bir yere dayama derdiyle
ne ekspresyonist kornasını çalma
ne de endosite etme derdi var lokmayı, heeyt...asilim benim
her dayanak bir dengesizliğin dengesi
oh...'um ki hemde nasıl dengem oluyor
bir gün aramızı açacak louıs pasteur diye ödüm kopuyor...
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta