Ru’yet dedi: “Ey yolcu, gözün gördüğüne aldanma,
Nazarını derine sal; sır, yüzeyde değil, kanmada.”
Basîret açılınca, kalp kuyu değil gök oldu,
Şu‘ur bir kuş kanadıyla ruhumu semâya doldurdu.
Sevgi, ateşten bir burak idi; içimde kişnedi durdu,
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta