Kalbe naz ettiren aşık ne beklersin sabahı,
gecenin hüznü seni ister bilmez misin?
nice aşıklar sefil oldu ,maşuk şavkından,
şimdi bülbül ile ah vah zamanı.
kanayan yarasında ötüşte ,gülün dikeninden
sen de maşukun elinde esir olmuş biçare,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta