Ne yokluğuna şiirler yazıyorum artık,
Ne de yalnızlığıma ağıtlar yakıyorum.
Geçmişimi silip attım artık,
Geleceğime umutla bakıyorum.
Ne yeni sevdalara hazırım artık,
Ne de yaşanacak yeni yalnızlıklara,
Sensizliğimi avutmakla meşgulüm şimdi...
Ne gidişin yakar, yıkar beni artık,
Ne de geri dönüşün sevindirir yüreğimi.
Bilsem ki her sabahım sensiz doğacak,
Ne fayda; karşımda gülen yüzün olmayacak.
Yalnızlığımı avutmakla meşgulüm şimdi...
Senden kalan acıları attım bir kenara,
Mutlu günlerin hayalini astım duvara,
Aşk denen zehiri akıtsan damarlarıma,
Sevmemeye yeminler ettim bundan sonra,
Acılarımı avutmakla meşgulüm şimdi...
Gittiğim tüm yollar çıksa da sana,
Dünyanın nimetlerini sunsan bana,
Dönüp arkama bakmam bir daha,
Kendimi avutmakla meşgulüm şimdi...
Artık vazgeçtim seni aramaktan,
Sabahlara kadar düşünüp ağlamaktan,
Geceleri hayalini görüp, uykusuz yatmaktan,
Ne halim varsa görmekle meşgulüm şimdi...
Ne bir iz kaldı senden ne de bir nefes,
Ne bir hayalin kaldı, ne de bir ses,
Şimdi sen oldu bana herkes,
Seni unutmakla meşgulüm şimdi...
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta