Mesela,
Seninle benim aramda mesafeler olmasaydı.
Aynı şehir, aynı okul, hatta aynı sınıfta arkadaş olsaydık.
Çocukluktan ekseydik kalbimize sevdayı.
Çocukluğun verdiği masumiyetle yaşasaydık sevdamızı.
Ayrılık, kavuşamama gibi korkular olmadan masumca hayaller kurabilseydik.
Tek hasretlik, okuldan eve gelip de sabah yeniden görme heyecanına kadar olsaydı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta