MESCİD-İ AKSÂ
Bir dâvâ ki ümmet dâvâsı idi,
Herkes canım fedâ elbette derdi,
Seni tek bir avuç insan üslendi,
Yalnız bırakıldın Mescid-i Aksâ.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta