Kağıt gemi yapardık çocukluğumuzda,
Bilmezdik uzakları.
İki adım ötemizdi, en uzağımız.
Belki kalbimiz küçüktü de ondan,
Mesafelere yetmezdi aklımız.
Uzakları,
Gözümüzün gördüğü yer sandık besbelli.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta