Mesafe dediğin ne ki...
Yol mu...Dağ mı...
Göl mü dalgaları kendi sessizliğinin yakamozlarına sevdalı...
Bir bakış mı ürkek, çekingen, sorgulu...
Bir 'söz' mü cevapsız soruların metaforlarına savuran...
Ne ki mesafe dediğin...
Zaman mı...Ya da insan mı?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta