Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BİR SIKINTI KABLAR YÜREYİNİ ŞİİRLERİNİZ
AKICI VE İÇTEN YÜREYİNİZE SALIK
şafaklarda gözlerini örter aniden...nedendir bilemezsin mesafeleri kısaltmak hep zor görünsede...hoş olmuş...saygımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta