Mesafe arada,
Olunca,
İnsan insanı,
Tanıyamadı.
Mesafe aradan,
Kalkınca,
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Devamını Oku
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,




İnsanın insanı tanıyabilmesi için hem alim, hem hakim,hem de arif olması lazım. Yoksa değil gayrıyı, kendini bile tanıyıp tarif edemez vesselam!
'EY KENDİNİ İNSAN SANAN İNSAN! KENDİNİ OKU! YOKSA CAMİD VE ŞUURSUZ BİR HAYVAN-I NATIK OLMAK İHTİMALİ VAR!'
Nice insanlık mertebelerine doğru arkadaşım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta