Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
İnsanın insanı tanıyabilmesi için hem alim, hem hakim,hem de arif olması lazım. Yoksa değil gayrıyı, kendini bile tanıyıp tarif edemez vesselam!
'EY KENDİNİ İNSAN SANAN İNSAN! KENDİNİ OKU! YOKSA CAMİD VE ŞUURSUZ BİR HAYVAN-I NATIK OLMAK İHTİMALİ VAR!'
Nice insanlık mertebelerine doğru arkadaşım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta