Ağlama gönül hurûşân olma
Dağıtma kendini perîşan olma
Bir sen misin boşver aldırma
Her gelen derde âşiyân olma
Ciğerim pâre pâre
Yüreğim pür yâre
Yol uzun ömür kısa
Varamadım menzile
Senin hesabın kalsın
Eski halinden eser kalmamış
Bir ummandın duruldun mu
Aksıyorsun hayat yolunda
Bir ceylandın vuruldun mu
Yüzünde her yıldan bir çizgi
Kim varsa şu cihana geldi durmadı gitti
Örselendi yine gönül, yâdıma ölüm düştü
Hepsi evvel zaman içinde diye başladı, bitti
Konuşan konuşsun benim payıma sükût düştü
Sevdiklerim bir bir gider oldu Rahman'a
Aşkın bir dert başıma füsûnun ayrı bir belâ
Aşkınla harâb gönüller yoksa cevrin mi belâ
Bir dokunsam bin ah eder, bin zâr edersin
Yeter üzdüğün yeter, beni bîzâr edersin
Ben bir rûhtum bir câna düştüm
Gurbeti sırtlandım cihâna düştüm
Hâk'kın kelâmından okudum aşkı
Cân bir yana ten bir yana ben bir yana düştüm
Bülbül âhına daldım gülzâra düştüm
Saatler ayrılıklara kurulur
Bir dünya ki yolcuya han olur
Vadesi dolan vakte teslim olur
Bir can ki sonu hep toprak olur
Gonca açar kırmızı gül olur
Âlem Yezid olsa, zulmüyle karşına dursa
Damlada sana umman olmazsam nâmerdim
Vefâ hıyanet içre olsa, nankörler sıraya dursa
Kerbelâ’da Hak'ka dem olmazsam nâmerdim
Zulüm yapar, Allâh’tan korkmazların işi ne
Ey hâleti rûhiyesi cevvâl
Bir lâhza dinlen ki ölüm var
Ey dili Haktan yana lâl
Bir lâhza dillen ki Allâh var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!