Tufanlardan kopan deli bir rüzgâr misali
Savur gitsin; karamsarlıktan yana ne varsa;
Buz dağı yüreğinin uçsuz bucaklarında
Sabrın makamına uğra, kararmış sevdalarla…
Sevgiyle aç gözlerini, sensiz hayata gir
Ümit kapısını zorla, hiç olmazsa arada bir!
Ağlayacaksan; gözyaşların tövbelerle kavuşsun
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
