Kader diyorum kaşlarını çatma
Hem ben öyle istemem somurtkan bir yüz
Yani istemezdim
Hayat öğretti bize her şeye gülün(e)meyeceğini
İçimizde başladı içimizde soldu
Sesi rüzgarın, güzelliği yağmurun
Resim kırık diye
Ağlamaz çerçeve
İşte böyle başladı
İçimle dışımın kavgası
Beklemek fazlasıyla ağır.
Sıla damarlarımda akan kan,
Aktıkça yaralayan.
Zaman acı bir tat damağımda
Yediklerimden arta kalan.
Anılar bir zehir dimağımda.
Acı buruk ve tatsız
Ekşimtırak bir mavi
Çalmışlar alın yazıma
Erken pes ettim belki
Fakat büyük bekledim
Mavi maviydi gökyüzü
Bana iyi şeyler söyle
Sapına kadar iyi olmak mümkün
Boşluksuz sevmek mümkün
Ve mümkün olduğu için her şey
Biz mümkün değiliz
Biz öylesineydik
Öylesine dağılıverdik
Rüzgarın savurduğu yaprak misali
Kavruluverdik kışın ortasında
Olmamış mevsim gibiydik
İnce yağıyormuş yağmur
Acelesi yokmuş
Aceleci insanlar kaçışıyormuş
Küçük bir çocuk yokuşu tırmanıyormuş
Yavaştan
Yağmur gibi damla damla acelesiz
Akıp akıp gidiyorsun
Yavaş yavaş soluyorsun
Güneş batıyor
Ona bakan bir ukalalık sezerdi üstünde
Şiirdir o derdim
Geceleri yorganı yoktu örtecek üstüne
Yüreği var sıcacık üşümez derdim
Sessiz ve solgun bir duruşu vardı
Hele yağmur yağdı mı beter olurdu
Bir bahar akşamı değildi
Baharları sevmem zaten
Vadetmeyi sevmem geleceği
Gelmeyeceği beklemeyi
Zorunda olmak sevemeyeceğim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!