Anne ahı
Gençlik giriyor içime
Kanımı pıhtılaştıran renk,
Kar basıyor yüzüme..
Sesim sıcak
Ölüm; yaşıyorsam hala bahane!
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




Başımıza gelenleri bir yere bağlamak ne kadar doğrudur? Bir ilâhi adalet vardır elbet ama anneden gelebilecek olmasını düşünemiyorum; annenin dili söyler belki ama kalbi asla.
Felsefi derinliği olan bir şiirdi
yazabilmek marifettir....kutlarım
Sevgiyle kalın
Her bir dize için ayrı bir yorum yapmak gerekir kii her biri dolu dolu mesajlar veriyor...nasılda ustalıkla örülmüş bir nakış... doyuran bir felsefe...nefsini korumak adına alnınızdan damlayan ter damlalarını her bir dizde görüyorum. Çok farklı olmuş yine...şirinizi okuyup uzaklara daldım çok uzaklara ki geri dönmem çok zor oldu zamana...ve önce kim yaratıldı nefesinin üzerine...zor bi soru :))
Ve....
Önce kim yaratıldı
Nefesinin üzerine....?
Bu soru işreti muamma
Şiir'in kimliği o olmalı.
Rengi hiç sorulmamlı.
Mavi yada penbe ne önemi var?
Mertebe her her makam ve rütbede var::))
Kutalrım saygılarımla.
önce yaratılan yaşamdır..
Yaşamın ardından ise tüm canlılarda ilk oluşan duygu 'yaşam sevgisidir'. Ki başımızı dizlerine dayayıp belki giderek sıklaşan aralıklarla ağladığımız 'anne sevgisi' de bu yaşam sevgisine dahildir...
Gene çok güzeldi sayın Sabriye Babaoğlu...
Güzel, sağlam ve etkileyici.. Kutluyorum.
Saygı ve sevgi ile ...
zaten o soruyu çözünce insanoğlu DNA şifresini çözmüş kadar olacaktır...
Kaleminden ve yüreğinden öpüyorum
Eyvallah.
kutluyorum güçlü kalemi.
namık cem
ölüm; yaşıyorsam hala bahane...ne yapıp ne edıp slogan olacak bı cumle kuruyosunuz şiirlerinizde ustadım...yüreğinize sağlık..sabah sabah ne hoş sizin şiinizi okuyarak güne başlamak...
E ben bir şey anlamadım yahu. Kim anne, kim çocuk, kim öldü , kim kaldı ? Ne oluyor , ne bitiyor ::))
Orda bir şiir var uzakda
O şiir Zülal' in şiiridir.
Anlamasam da, çakmasam da
O şiir Zülal' in şiiridir.
ölüm :
mezar taşında yazılı yıllar arasına sıkıştırılmış hikaye
buda bizden olsun
saygılar
ete kemiğe büründüm
Yunus diye göründüm...
'iliklendiğim ruhun beni astığın tenindeki
MERTEBE'...
'Kabul' diyor....
Başvurduğun seccade.... '
atıldığımız varlık aleminden süzüle süze çıkma nöbetini ne güzel anlatmışsın ey dost...
'süzüle süzüle geçtiğim derya
nemrut ateşinin eriyiğinden
dal dal devşirdiğim meyvalar
tükenmez sandığım ertesinden'.... Erdal Gişi
Bu şiir ile ilgili 30 tane yorum bulunmakta