Yürüdü korkusuzca, alnı lekesiz ve pak,
Göklerden süzülen o, bir yıldırım, şimşek bak!
Ne saray emri dinler, ne de sultandan yasak,
Tarihin sinesine saplanmış bir al bayrak,
Talat; eğilmez, bükülmez çelik mızrak!
Avrupa’nın üstüne, çöken kara bir bahttı,
Sürdüğü o kısraklar, yıldırımdan bir attı.
Ne Roma dayanabildi, ne de köhne bir tahttı,
Tanrı’nın Kırbacı bu; kâinata bir hattı!
Papa diz çöktü yere, titreyerek ağladı,
Denizler dar gelirdi, sığmazdı o kabına,
Çölleri yol eyledi, Turan’ın türabına.
Selam durdu Sina’nın kavrulan serabına,
Yemin etti dönmeye, bakmadan harapına,
Cemal Paşa; benziyor bir şahin azabına!
Bıraktın ardında, koca cihanı,
Kimse dindiremez, sızan bu kanı,
Yad ele emanet, ettin vatanı,
Harbiye ağlıyor, sesin gelmiyor.
Sıcak yatakları, terk edip gittin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!