Cıvıl cıvıl kuş seslerini duyuyorum, gecenin birinde
Denizden hafif esen meltem üzerimi örtüyor
Portakal çiçeklerinin kokusunu çekiyorum sineme
Gözlerimi kapatıyorum sanki Cennet bahçesi Mersinde
Yanıbaşınızda Akdenizin mavi sula
Avuçlarınızda Torosların yeşillikleri uzanıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta