Gölgeler aslını bulunca gece o zaman diner
Sanki her köşe başını tutmuş kara ifritler
Masa mermer bir tabut, lamba sönük bir fener
Varlık denen bu rüya bir akşam böyle söner
Söyle sen ben misin yoksa ben miyim senin gölgen
Kurtar beni artık bu dar bu karanlık tünelden
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta