Mermer Kadar Soğuk Şiiri - Rüstem Badıllı 3

Şehir, sabahı uyandırmadan sigarasını yaktı
Paslı balkon demirinde asılı bir iç çekiş
Perdeleri yırtık, duvarları yorgun bir apartman
Adı: Umut.
Numarası: 13.
Kim bilir kaç kez taşındı içine insanlar,
Taşınmadan önce ruhlarını boşaltarak.

Bir kadın var, ismi Ayfer değil ama öyle çağrılıyor,
Eskiciden alınmış bir çekyat gibi —
Oturulmuş, yıpranmış ama hâlâ duruyor.
Her sabah aynada yüzünü değil,
Geç kalmış bir ömrü tarıyor.

Caddede bir bakkal var,
Eskiden içeri girince “günaydın” derdi,
Şimdi fiyat listesi gibi suskun.
Ekmeğin fiyatı değiştikçe,
İnancı eksiliyor rafların.

Parkta çocuklar salıncağa değil,
Hayallere binip iniyor artık.
“Düşersin!” diyen anneler,
Zaten düşmüş ama fark etmemiş kendileri.

Şehir, kendini geceye sarıyor
Ucuz bir battaniye gibi —
Uykusuz, uyumsuz, yorgun.
İçki şişelerinde biriken hatıralar,
Köpüklü ama kederli.

Çöp kutularına sığmayan hayatlardan yükselen buhar
Bazen bir şiire,
Bazen bir bedduaya dönüşüyor.
İkisinin de etkisi gecikmeli ama kalıcı.

Bir adam var, şair mi değil mi bilinmez,
Sürekli ceketinin cebinden bir cümle çıkarıyor:
“Sevda bir tabuttur, içine gireceksen kefenin olsun.”
Kahvede içilen çayın demiyle aynı tonu tutturmuş sesi,
Ne koyu, ne açık… ama mutlaka acı.

Ve bir başka sokakta,
Devletin yaldızlı tabelaları altında
Ay sonunu getiremeyen bir öğretmen:
“Çocuklar, ‘bağımsızlık’ ne demek bilen var mı?”
O sırada kantinden gelen ses:
“Abi fişsiz ver, vergi çok oldu bu ay.”

İşte bu şehir,
Adı modern ama mezarlık kadar sessiz.
Vicdanlar, sabun gibi;
Her gün yıkanıyor ama her gün biraz daha eksiliyor.

Kalp?
Bir devlet dairesi artık,
Sırayla seviyor, mesai bitince kapanıyor.

Bir zamanlar ‘yar’ dediğin kişi
Şimdi sadece telefon rehberinde bir isim,
Yanında not: “Arama, boşuna.”

Bir duvar yazısı gördüm geçen gün,
Sprey boyayla yazılmıştı, eğri büğrü ama gerçekti:
“Kimse kimsenin acısını sevmiyor artık.”

Kapanış müziği gibi çalan bir ezan,
İnanç mı hatırlatıyor yoksa unutuş mu?
Belli değil.

Ve gökyüzü…
Tıpkı senin gibi:
Biraz mavi, biraz yorgun, çokça suskun.