Adaletin durduğu yerde tam da kendi merkezinde, tam da Dünya'nın merkezinde durdu insan. Atan yürek seslerinde kıyıya çarpan, zamanın kanlı dalgalarıydı. Baktılar kımıldamadan ruhlarına ulaşamayan gölgelere. Vakit tan yeri, eli kanlı gölgeler uçuşacak birazdan...Asyacan...
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta