Adaletin durduğu yerde tam da kendi merkezinde, tam da Dünya'nın merkezinde durdu insan. Atan yürek seslerinde kıyıya çarpan, zamanın kanlı dalgalarıydı. Baktılar kımıldamadan ruhlarına ulaşamayan gölgelere. Vakit tan yeri, eli kanlı gölgeler uçuşacak birazdan...Asyacan...
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta