Adaletin durduğu yerde tam da kendi merkezinde, tam da Dünya'nın merkezinde durdu insan. Atan yürek seslerinde kıyıya çarpan, zamanın kanlı dalgalarıydı. Baktılar kımıldamadan ruhlarına ulaşamayan gölgelere. Vakit tan yeri, eli kanlı gölgeler uçuşacak birazdan...Asyacan...
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta