Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Meridyenler geçerken dünyanın odağından,
Boz toprağın bağrına sarı bir gazel düşer.
Kızgın küller savrulur dağların dudağından...
Yürüyen mağmalarda kızıl saçlı gün pişer,
Meridyenler geçerken dünyanın odağından. ....
sanırım en vurucu yanı burada saklı şiirin. manidar olmuş kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta