Kalk biraz yara bandı getir. Yok sen kalbini, gülüşünü. gozlerini getir. Çünkü gece sarmaya çalıştığım yaralarım sabah açılıyor. Gece karanlığında beceremiyorum kapatmayı, dışardan gözükmez ama, içerisi paramparça. Gülüşlerine ihtiyacı var iyileşmek için. O merhem olan tebessümune, gözlerine, kalbine....
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta