Merhametsiz insanlar gördüm. Kalbi pusuladan, yönü dönme dolap...
Ne zemheri bilir ne devden hançerler.
Hançer ki her gülü susuz, her yüreği körpe bırakır...
Suçu mu? İşte o merhametin en ıssız en ani kesim yurdu.
Halvetin çile mirası olmak mı yoksa kısmi zehir hazımsızlığı mı?
Ne acıdır ki akreplerin soktuğu kadar gecenin zemheri oku üstünüzde...
Söylesene bayım merhamet mi kayıp, ruhun mu çaresiz?
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta