Merhametin unutulduğu diyarlara zulüm unutulmayacak musibetler yağmurları bırakır. Tabanında merhamet olmayan bir dünyanın tavanından zulüm yağmurları dökülür. Merhametin hor görüldüğü dimağlara zulüm en korkunç hayalleri şahmeran kılar.
Merhameti terk eden zulmü terkesine yerleştirir. Merhameti merhum eden zulümden mahrum kalmaz.
Merhametin güneşinden başka hiçbir ışık zulmün karanlığını mum ışığına muhtaç kılamaz. Merhametten nasibini almayan zulümden dersini almaya mahkûmdur. Merhamet yoksa zulüm, sevgi yoksa nefret, güneş yoksa karanlık oluşur. Karanlık gelmez, güneş gider. Karanlığın gücü yoktur. Karanlığın tek gücü güneşin yokluğudur.
Bir delinin merhameti bir akıllının zulmünü yendiği müddetçe hala yaşamak için bir ümit var demektir. Merhamet dilencisi kesilenler zulmün kralı olur.
Gümbür gümbür bir yürek diledik kavgamızda...
Ateşin yanında barut, barutun yanında ateş olasın diye! ..
Rakı sofralarında söylenip, acı tütün çiğnercesine sevdik
Anlayamadılar...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta