İnsanlığımı ellerinde tutan merhamet
duyguların karanlığında beni yalnız koma
tut elimden, fikirlerin çölünde çaresiz bırakma
örerken ağlarını gaddarlık
daralır hayat alanım günbegün
gel, sen ey rahmet rüzgarı
ılık ılık es gönlümde.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta