Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
duyarlı yüreğin gür sesini kutlarım
İnsanlarda ne vicdan ne merhamet kalmış üstadım.Ve Yaradanın insan eşref' i mahlukattır. Ben ona kendi ruhumdan üfledim' der...
Böyle bir şerefe layık görülmüş insan nasıl bu kadar acımasız olur. Anlamış değilim?.
VE SİZ BUNU ŞİİRİNİZDE MUHTEŞEM DİLLENDİRMİŞSİNİZ. Kutlarım yürekten...Saygımla...
Dünya değişti...Vicdanların rengi soldu...Merhametin sesi kısıldı...Ne güzel ki kalemler hala keskin ve kararlı...Yüreğine sağlık şair ağam...Çok anlamlı bir şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta