İnsanlar acımasız, merhamet rafa kalkmış,
Zulüm bukağı olmuş, aşağı doğru sarkmış.
Bir yanda çocuk, genç, yaşlı, kadın demeden,
Kanları emilirken dünya seyirci kalmış.
Yürekler kir-pas tutmuş, kolaylıkla silinmez,
“Merhamet etmeyene merhamet edilmez.”
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta