Aldı tüm dost,aile,arkadaş,akraba...çevremi.
Terk edip gidiyor ayları buluyor gelmeleri.
İdare etti tüm şehirleri hatta ülkeleri.
Çamurdan toplar fırlattı leke etsin diye.
Kim cephe alsa bana,alkışladı ayakta elleriyle.
Çekiştirdi durmadan dedikoducular tayfasıyla...
Gözler kondu daldan dala ,ağaçtan ağaca.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta