Karanlık celladım, yarasalar gardiyan
Tam ortasındayım hayatın kusurlarım ayan
Yargılamayın beni teşettüt-ü ârâ’dır bu
Fikirlerimin kederli yurdudur kehkeşan
Düşünce tufanının hazanındayım
Bilmiyorum yarını, belki kış belki baharındayım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta