Bilmem hangi rüyanın kaçıncı evresindeyim yine.
Çürümüş papatya kokuyor sensizlik.
Utanmadan yokluğuna yalnızlık diyorlar,
Nasıl da iyimser bu insanlar.
Yalnızlık değil bu,
Düpedüz ölüm.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta