Yaşamın son büyük acısıdır
Bu yük yaşlandıkça ağırlaşır
Bir zaman gelir ki görünür
Canın sevgilerden göçmeye başlar.
Davranışlar bakışlar tavsar, anlarsın
Fısıldanan bıkkınlığın “aman! ” ıdır
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta