Ne var geceden korkacak? bir dilek tut ve uyu.
Çantasının bir gözüne iplik çilelerini,
Diğer gözüne kendi çilelerini doldururdu,
Harçlığından biriktirdiği,Bozukluklardan Annem.
Bense bilyelerimi doldururdum çeplerime,
Bir düzlükte dünyayı,
Kendi çizdiğim çemberime yuvarlayabilmek için,




Duygulu mısralar, düşündürücü bir son! Acaba, her nefeste bıraktığımız yerden başladığımızda biz eski biz mi oluyoruz, yeni birisi mi?
Selâmlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta