Evet, yine kahvemi yapıp içmeyi unuttuğum gecelerin birinden daha merhaba..
Sevgilim sana, yada annecim sana..
Kısacası özlediğim herkese.
Küçükken düşüp kanattığım dizlerime de merhaba, büyüyüp kirlenmiş ellere bıraktığım kalbime de..
Neyi anlatayım nereden başlayayım diye düşünürken şöyle bir kafamı çevirip baktım odama.
Yatağımın üstü yine dolmuş, alıp bir türlü okuyamadığım kitaplar, yazmaya başlayıp bir türlü biteremediğim defterler..
Bir yanda Orhan Veli, bir yanda Necip Fazıl eşlik ediyorlar bana o güzel kitap kapaklarıyla..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Ahhh ..
İflahsız menekşe !.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta