Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
inaılmaz keyif aldım, ve inanılmaz bir de sen... tebrik ediyorum... saygılar Gülay MORGÜL
:))) once kendımızı tanısak hepsı bıze cekımlenır ve bız ıtımlenırız:))
senı nıye sevdıgımı bılıyorsun degıl mı:))
sevgıyle kal e mi:)
Hayat, ask ve cevre .. bir de sen = Utkudur ulasilmayan... Hocam, saygimla.
5. sırada ne var hocam???
düşünmeye başladım vallahi bu güzel şiir sonrası...
kaleminiz ve yüreğiniz dert görmesin...
Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta