Ağır ağır çıktık dostlarla merdivenlerini hayatın,
Bir inşaattı yüreğimiz en başta, tuğladan, betondan
Ve geçtik binlerce sahipsiz kapıdan..
Sıvasını vurduk beraber mahzun duvarların
Yürürken aşınmayan yollarında bu sahte yaşamın..
Yıprandık ama yıpratmadık, yıkılsak da yıkmadık
Yürek esastı bize, görünmeyeni görünce, zahiren..
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta