Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Çatıya çıkan dar merdiveni tırmandım
ayak seslerim kiremitlerin nabzını yokladı
mahalle uykunun en yumuşak yerinde
antenler gökyüzüne ince parmaklar uzattı
bir eski radyo kendi kendine uğuldadı
istasyon bulamadı
yine de içimde bir müzik başladı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta